HERMAN BRUSSELMANS VERTELT OVER ZIJN RELATIE MET KRIS DE BRUYNE
Het hoofdstuk van HERMAN BRUSSELMANS.

Keet in de lobby
Herman Brusselmans. Januari 1993

Openingstoespraak op de persconferentie van de cd "KEET IN DE LOBBY" op 28 januari 1993 in "Hotel Astoria-Pullman", Brussel.

Goeiemiddag Dames en Heren,
Hoe maakt u het?
Alles in orde en met de kinderen ook?
Zoveel te beter, als ge maar gezond zijt, who the fuck cares.
Doch terzake.
Welnu, dames en heren, om Kris de Bruyne kwaad te krijgen moet je tegen hem zeggen dat "Amsterdam" zo'n fantastisch nummer is. Niet omdat "Amsterdam" een kutnummer zou zijn, bij lange na niet, integendeel, etcetera, maar de kwestie is dat het niet erg prettig is voor een artiest om te horen dat één van je vroegere werken zo fantastisch zou zijn, terwijl je later nog veel meer werken hebt geschapen die NOG fantastischer zijn.
Ikzelve kan mij zeer goed herkennen in de kwaadheid van Kris. Ik word namelijk ook redelijk kwaad als iemand mij zegt welk fantastisch boek "Het Zinneloze Zeilen" wel is.
Nu is "Het Zinneloze Zeilen", mijn debuut dus, inderdaad een prachtboek, maar toch is het pijnlijk om dat te horen omdat dit lijkt te impliceren dat degene die de opmerking heeft gemaakt compleet voorbijgaat aan de schittering van werken die nà "Het Zinneloze Zeilen" zijn gekomen, en dan denk ik pakweg aan zulke diverse boeken als "Prachtige Ogen", "De Man Die Werk Vond", "Heden Ben Ik Nuchter", "Zijn Er Kanalen In Aalst?", "Dagboek Van Een Vermoeide Egoïst", "Vlucht Voor Mij", "Ex-Schrijver" en "Het Mooie Kotsende Meisje", allemaal herdrukt en nog steeds volop verkrijgbaar in de betere boekhandel.
Maar we zouden het vandaag helaas niet over mezelf hebben maar wel over Kris de Bruyne en meer bepaald over zijn nieuwe cd. Want jawel, dames en heren, Kris is teruggekeerd naar zijn eerste liefde, de muziek, dit nadat hij zich een tijdlang heeft beziggehouden met een tussendoortje, een prettig niemendalletje dat onder de leuke naam "Acoustics" in bepaalde milieus toch ook zekere furore wist te maken.
Maar het bloed kruipt waar het niet uit wonden kan spuiten en dus is Kris eindelijk terugekeerd naar datgene waar hij nooit is van weggeweest: het betere lied.
Overigens wil ik tussen haakjes terloops opmerken dat ik Kris de Bruyne als persoon een zeer erudiet en beminnelijk man vind, met wie je zonder schaamte om het even welk établissement, restaurant of nachtcafé kan betreden zonder dat de mensen achteraf zeggen: Met welke luidruchtige idioot was Kris de Bruyne nu weer op toer?.
Maar nu terug naar het werk van Kris, meer bepaaldelijk zijn allernieuwste product waar door tallozen zo halsbrekend werd naar uitgekeken en getiteld "Keet in de Lobby".
Welnu, "Keet in de Lobby" is een coherente creatie geworden, vol met 11 afzonderlijke nummers die zo ongeveer àlle aspecten van het leven behandelen, behalve het demografische, het financiële en "Hoe Val Ik Tien Kilo Af In Veertien Dagen".
Voor de rest krijgen we hier een amalgaam voorgeschoteld, zowel muzikaal als tekstueel, van diepzinnigheid, wijsheid, vlotte melodieën, inventieve baslijnen, beukende of soms nièt beukende drums, hier en daar een leuk gitaartje of een frivool keyboarddeken, dit alles uiteraard uitstekend in de hand gehouden door een topproducer als, en ik noem maar iemand, Thé Lau.
Dat Kris en Thé elkaar gevonden hebben kan trouwens geen toeval zijn. Welneen, ze hadden namelijk eerst telefonisch afgesproken. En zo kwam dus hun unieke samenwerking tot stand; een samenwerking die niet alleen tot grootse resultaten heeft geleid, maar die tevens de kritikasters de mond snoert welke beweren dat samenwerking tussen Vlamingen en Nederlanders onmogelijk is, al hoop ik dat deze kritikasters voor één keer gelijk zullen krijgen in het geval Anderlecht en Boskamp, doch dit terzijde.
Over die 11 meesterlijke nummers van "Keet in de Lobby" afzonderlijk zal ik niet uitweiden want dan stond ik hier morgen nog, en dat kan niet, want morgen moet ik de nieuwe cd van Leyers, Michiels en Soulsister Or What Is Left Of It gaan inleiden in de lobby van het King George Hotel in New York, al moet ik hierover vanavond nog de beslissende fax krijgen.
Ik ga er hier voor vanmiddag wegens tijdsgebrek dan ook mee ophouden, echter niet zonder op de valreep op te merken dat ik "Keet in de Lobby" een prima cd vind; dat ik hoop dat hij in de lobby van het Vlaamse muziekwereldje inderdaad wat keet vermag te schoppen, dat ik, ongetwijfeld samen met U allen, Kris de Bruyne en zijn nieuwe plaat een bloeiende verdere carriëre toewens, en dat ik, tenslotte, Amsterdam altijd een fantastisch nummer heb gevonden.
Ik dank U wel.

[TERUG]