LAMP, van het trio LAMP, LAZERUS & KRIS
Het hoofdstuk van LAMP.

Wie had Kris het eerst gezien? (deel 2)
Guido "LAMP" Van Hellemont. Sevilla, mei 1998

Met enig wantrouwen proef ik mijn eerste tortilla. In de tapabar van Serafino op de Haachtse steenweg dicht bij Sint Lukas. Wim zit te fantaseren over optreden en legt voorgoed de naam vast: Lamp, Lazerus en Kris. Naast de bar bevindt zich een chemische wasinstallatie. In een achtergebouw hebben Kris en ik elk een studentenkot gehuurd.
Het is een gore buurt en niet zo meteen de plaats om veel over het leven na te denken en nog minder om er vaak alleen te zijn. We wonen boven een droogkuis ... en worden langzaam vergiftigd door de uitlaatgassen die precies van onder ons raam naar binnen glippen.
En toch zitten we vol enthousiasme. We moeten dringend ons piepklein repertoire uitbreiden willen we zonder schaamrood geld kunnen vragen voor ons optreden. Er wordt gewerkt en vooral veel geŽxperimenteerd want niks mag gewoon zijn bij Lamp, Lazerus en Kris.
Ach ja ... binnenkort moet het eindwerk er zijn voor de school. Ik ben niet tijdig klaar. Of toch. In een letterlijke handomdraai maakt Kris nog een houtsnijwerkje. Don Quichote is de opdracht.

Op een cassette van Judith lees ik "Ring Ring..." Ferre Grignard...
Op de afdeling Grafiek zitten de verschillende klassen door elkaar in een groot lokaal. Uit het lokaal naast het onze komen een paar vreemde gasten buiten. De klas schilderkunst. Het zijn onderhand bekende gezichten geworden want een paar van hen zijn muzikant bij de Ferre en die zit in die jaren aan de top van zijn succes! Maar voor het overige hebben we geen contact met hen. Ze zijn een stuk ouder en leven in hun eigen wereld, ginder in Antwerpen.
Kris en een paar klasvrienden hebben blijkbaar besloten dat ze onderhand genoeg "naar de natuur" hebben getekend. Ze willen nu alles uitproberen, met zeefdruk... in olieverf...ze zullen nachten doorwerken, uitgaan... drinken tot ze zelf vaak niet zo goed meer weten waar ze mee bezig zijn. De leraar Grafiek ziet het niet meer zitten. Hij heeft zijn tijd en geduld al in een paar generaties artiesten gestoken en heeft blijkbaar niet meer de moed en de goesting om zich nog erg in te laten met die tomeloze bende. Ze weten toch alles beter.

[TERUG]