1973 - OMTRENT PERIODE VAN HET 1ste SOLO-ALBUM KRIS DE BRUYNE
DE SPECTATOR, DE STANDAARD, HUMO, DE MORGEN, KNACK, HET LAATSTE NIEUWS, ....

"DE SPECTATOR", WD, 18 augustus 1973

"De echte verrassing van het festival was Kris de Bruyne, wiens groep werd versterkt door Raymond Van Het Groenewoud. Kris bracht een paar songs van zijn LP die hij momenteel aan het opnemen is. Kris gaf een optreden weg dat getuigde van grote klasse : zijn volle stem wordt goed gesteund door zijn welgestructureerde liedjes".

"DE STANDAARD", P.V.M., 28 augustus 1973

"Jammer genoeg was ik te Lichtaart iets te laat op het terrein om nog volledig het optreden van Kris de Bruyne en zijn groep mee te maken. Voor zover ik achteraf kon reconstrueren was dit zowat het beste van de hele zaak".

“HUMO”, onbekend, 15 november 1973

“Kan Kris de Bruyne het trekken ? Ja, hoor. Hij kan het. We hebben in de Beursschouwburg eindelijk een écht concert meegemaakt, met een échte groep, die échte muziek maakte. Het was hartverwarmend in één avond een streep te zien trekken onder jaren Vlaams geklungel, en door de rekening van al die meelopers, na-apers en twijfelaars die het zonodig vinden zich via muziek weetjewel te uiten. Wat Kris de Bruyne en zijn rotgetalenteerde groep (Misj Verbelen, Firmin Michiels, aangevuld met Raymond Van Het Groenewoud en Eddy Verdonck én een levend strijkkwartet) woensdagavond lieten horen en zien, was af. Daarom deze kreet : laat het aub. niet bij deze éne keer blijven. Ga naar Kris de Bruyne kijken als hij in je buurt optreedt”.

“DE MORGEN”, Dirk Steenhaut, 12 februari 2000.

“Toen hij bij Verminnen wegging zou Van Het Groenewoud zijn eigen groep Louisette oprichten. Maar eerst werkte hij nog met Kris de Bruyne en was hij te horen op diens solodebuut, dat de geschiedenis zal ingaan als de eerste Nederlandstalige gitaarrockplaat in Vlaanderen”.

“DE SPECTATOR”, WD, 1 september 1973

“Zoals hij reeds op het festival van Affligem liet horen, bewees Kris de Bruyne nogmaals dat hij de meest prominente zanger is van het Vlaamse popfront. Hij heeft onbewuste présence, gesteund door de sterke opbouw en de teksten van zijn liedjes, die uitstekend begeleid worden door de mensen van zijn groep”.


“HUMO”, Peter Cnop, 1 november 1973

“Er is zelden met zo veel hoop naar een plaat uitgekeken in Vlaanderen als naar het eerste soloalbum van Kris de Bruyne.

Kris zingt zoals een Brabants trekpaard dat zijn ploeg door de groeven van de vettige leemgrond trekt. Zeldzaam waren dan ook de mensen die bij de recente optredens van Kris niet van verrukking op de knieën vielen, en in stilte hoopten dat zo’n wonder ook nog ooit in de platengroeven terecht zou komen”.

“KNACK”, P.C., 7 november 1973

“Godzijdank een nieuw geluid.

In Vlaanderen zijn al een tijd lang mensen bezig met pop te maken, voorzien van Vlaamse teksten, zonder in het kleinkunstgeouwehoer te vervallen. Kris de Bruyne heeft nu als eerste van hen zo een originele plaat uitgebracht”.

“HET LAATSTE NIEUWS”, Bob M., 14 november 1973, over het concert in de Beursschouwburg, Brussel.

“Het stemgeluid van akoestische Kris trekt je uit je isolement en als daar nog mensen bijstaan als bassist Misj Verbelen, een orgelist als Raymond Van het Groenewoud en drummer Eddy Verdonck, en ook nog gitarist Firmin Michiels, dan worden er vitaminerijke nummers gebracht, waar je oren van smaken en nagenieten.

Kris de Bruyne mag Vlaanderen en Brussel nog een heel tijdje teisteren. Deze Vlaming laat Brussel niet los”.

“HUMO”, onbekend, 21 november 1975

“Ongeveer twee jaar geleden verscheen de eerste, voor 60 % goeie solo-LP van Kris de Bruyne. Die plaat is nu op de zwarte markt onfatsoenlijke sommen waard omdat Kris’ oude platenfirma Vogue besloten heeft de resterende stock van de LP te smelten om met het alzo teruggewonnen vinyl materiaal van nieuwe artiesten te persen, dat ze dan binnen twee jaar wellicht weer kunnen smelten om …
Kortom, de Vlaamse muziekwereld is weer een stommiteit rijker”.

[TERUG]