Over de CD "Westende Songs"
"DE TIJD", Dirk Fryns, 28 September 2005.


"Toen Kris de Bruyne in 1973 zijn elektrisch geladen, titeloze debuut op de wereld losliet, schoten zowel de media als het publiek met scherp. Maar één man zag in die LP de eerste echte nederlandstalige rockplaat die een blauwdruk zou vormen voor verdere generaties singer-songwriters : Jean-Marie Aerts.
Uitgerekend die nationale gitaarlegende tekende voor de productie van het nieuwe "Westende Songs", de meest intieme maar inhoudelijk hardste cd uit het oeuvre van De Bruyne. ...

Het resultaat is van een kwetsbare tijdloosheid ... die tijdens de voorgaande negen songs bij momenten diep in de ziel van de luisteraar snijdt. Opvallend is ook de organische klank ... Jean-Marie Aerts geeft klankgewijs de indruk dat De Bruyne naast je in de zetel op zijn gitaar zit te spelen.

"Westende Songs" klinkt alsof De Bruyne een soort roofbouw op zijn ziel pleegde. Woody Guthrie of Bob Dylan hebben een Nederlandstalige bondgenoot die zingt over verlangen, weemoed, hoop, liefde of haat. Diep ingebed in de Amerikaanse of Ierse folktraditie, maar tegelijk appellerend aan het onverbloemde bluesgevoel van een John Lee Hooker".

[TERUG]