Over de LP “Paprika”
”BILBOARD”, CS, 7 december 1997


”Deze derde officiële LP van Kris heeft lang op zich laten wachten. Naar gewoonte openbaart Kris zich als een autistisch, vaak sardonisch verteller van eigen en andermans leed en met name tekstueel is hij in goeden doen.

… Beste nummers : erg veel.

Zeer goede plaat, waar voor zijn geld”.


[TERUG]